Osmanlıda Toprak Yönetimi Kaça Ayrılır

Osmanlı’da toprak yönetiminin kaça ayrıldığını bu yazımızda sizlerle paylaşacağız.

Osmnalı’da toprak yönetimi şu şekildedir;

Öşriye: Osmanlı Devletinin düzenlediği fetihlerden evvel Müslümanların elinde bulunan veya daha sonra Müslümanlara tahsis edilen topraklara denir. Kişilern sahip oldukları bu toprakları diledikleri gibi tasarruf etme hakkı vardı. Dilerseler vakıf yapabilir, satabilir veya bağışlayabilirlerdi. Bu toprakları kullanan halktan öşür vergisi alınırdı.

Hareciye: Osmanlı Devletinde fethedilen yerlerin gayrimüslimlere bırakılarak onlara ‘mülk’ adı altında verilen topraklara denir. Bu topraklara sahip kişiler devlete ‘haraç’ adı altında vergi öderdi.

Miri arazi: Devletin hazinesine kabul edilen topraklara denir. Bu toprakların kullanım hakları ekilip biçilme şartı ile halka verilmiştir.

Dirlik: Miri arazinin en önemli bölümüdür. Bu araziyi ekip biçenler ödemeleri gereken vergiyi memurlara ve sipahilere öderlerdi. Bu sayede personel harcamaları devlet hazinesinden çıkmamış olurdu. Dirlikler üç türlüdür.

Has: Yıllık geliri 100.000 akçeden fazla olan dirliklerdir. Bu topraklar padişahlara, şehzadelere, divan üyelerine, beylerbeylerine ve sancak beylerine özel topraklardır. Bu toprakların sahipleri gelirlerinin 5000 akçesini alır geri kalan her 5000 akçe için savaşlara katılmak için eğitilmiş sipahi beslerlerdi.
Zeamet: Yıllık geliri 20.000 akçe ile 100.000 akçe arasında olan dirliklerdir. Bu topraklar devlet memurlarına özel ayrılmıştır. Bu toprakların sahipleri gelirlerinin ilk 5000 akçesini kendine ayırır kalan her 5000 akçe için cebeli asker beslerdi.
Tımar: Yıllık geliri 3000 akçe ile 20000 akçe arasında olan dirliklerdir. Tımar sahipleri gelirlerinin 3000 akçesini kendilerine alır geri kalan her 3000 akçe için bir cebeli asker beslenirdi.

 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.