Türkiye’de Kırsal Yerleşme Özellikleri Nelerdir

Bu yazımızda Türkiye’de kırsal yerleşme özelliklerinin nasıl olduğunu kısaca ele alacağız.

Türkiye’de nüfusu 10.000’in altına düşen yerleşmelere kır yerleşmeleri adı verilir. Kır yerleşmeleri, tarım ve hayvancılık faaliyetlerinin bir arada gerçekleştirildiği yerlerdir. Kırsal yerleşmelerin pek çoğunda konargöçer halk veya yaylacılık faaliyetinde bulunan kişiler yaşam sürmektedir. Ülkemizde 35 bin civarında köy yerleşmesi olduğu son nüfus sayımında tespit edilmiştir.

Kırsal kesimde yerleşmeler toplu ve dağınık diye kategorilere ayrılmıştır.

Toplu Yerleşme: Bu gibi yerleşim yerlerinde su kaynaklarının azlığı nedeniyle evler birbirine oldukça yakındır. Türkiye’de İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde bu tarz yerleşim yerleri mevcuttur.

Dağınık Yerleşme: Su kaynaklarının bol ve fazla yağış alan yerlerde yerleşim yerleri birbirine uzaktır. Bu gibi yerler eğimli bölgelerde bulunur. Örneğin; Türkiye’de Karadeniz Bölgesi, dağınık yerleşmenin en yaygın olarak görüldüğü yerdir.

Kırsal yerleşme tipleri ise şunlardır;

– Köy altı yerleşmeleri: Çiftlik, mezra, kom, divan, oba, yayla gibi yerleşmelere verilen addır. Bunlar köylerden küçüktür. Daha çok, hayvancılık faaliyetiyle geçimlerini sağlarlar. Yaz mevsiminde ise sıcaktan kurtulmak için faydalıdır. Doğu Anadolu, G. Doğu Anadolu, Karadeniz ve Akdeniz bölgelerinde yaygındır.

– Köy; toplumsal, ekonomik, coğrafi ve nüfus özellikleri ile şehirden ayrılan düşük nüfus yoğunluğa sahip kırsal yerleşim birimleri olup ekonomisi tarıma dayalı ve iş bölümünün gelişmediği yerleşimlerdir.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.